تباه‌كاران را به يقين . ( 77 ) قالَ إِنَّما أُوتِيتُهُ عَلى عِلْمٍ عِنْدِي گفت اين مال بدان دادندم كه علمى است نزد من يعنى حفظ توريت ، و من به « 1 » استحقاق خويش يافته‌ام آنچه « 2 » مىبينيت ؛ و قيل اين مال به علم خويش به دست آورده‌ام يعنى علم كيميا « 3 » ، نه به فضل پادشا . أَ وَ لَمْ يَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهِ مِنَ الْقُرُونِ مَنْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَ أَكْثَرُ جَمْعاً ا ندانسته است كه خداى تعالى ، هلاك كرد پيش از وى از قرنها ؛ آنها را كه بودند « 4 » از وى به قوّت پيشتر ، و به جمع بيشتر . وَ لا يُسْئَلُ عَنْ ذُنُوبِهِمُ الْمُجْرِمُونَ و پرسيده نشوند بدان جهان ، از گناهان خويش از اين « 5 » گنهكاران ، بلك « 6 » ناپرسيده بدانندشان فرشتگان « 7 » ، به سيماهاى رويهاشان ، و برندشان ناپرسيده به دوزخ جاويدان « 8 » . ( 78 ) فَخَرَجَ عَلى قَوْمِهِ فِي زِينَتِهِ و بيرون « 9 » آمد قارون بر قوم خويش ، با آرايش و نمايش خويش ؛ يعنى سوار ، بر استر « 10 » رهوار . زين وى زرّين ، و جل وى ابريشمين ، و با وى غلامان و كنيزكان بسيار با جامه‌هاى رنگين قالَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا گفتند آنها كه مىخواستند زندگانى دنيا و نعمت يا لَيْتَ لَنا مِثْلَ ما أُوتِيَ قارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍ كاشكى ما راستى نعمت ، مثل آنچه « 12 » قارون را داده‌اند از مال و غنيت ، چه « 11 » وى با بهرهء بزرگ است و با دولت . ( 79 ) وَ قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوابُ اللَّهِ خَيْرٌ لِمَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً و گفتند آنها كه عالمان بودند آن گويندگان را ، واى بر شما ثواب خداى تعالى بهتر

--> ( 1 ) - ن و ت : و به . ( 2 ) - ن : آنج . ( 3 ) - اصل : كيما . ( 4 ) - ن و ت : « بودند » ندارد . ( 5 ) - ن و ت : اين . ( 6 ) - ن : بل كه . ( 7 ) - ن : فريشتگان . ( 8 ) - ن : جاودان . ( 9 ) - ن : برون . ( 10 ) - ن : اشترى - ت : مانند متن است . ( 11 ) - ن و ت : « چه » ندارد . ( 12 ) - ن : آنج .